თენგიზ ვერულავა მედიცინის დოქტორი, პროფესორი         მთელ მსოფლიოში გლობალური პანდემიის წინააღმდეგ ბრძოლის სტრატეგია მოიცავს დაახლოებით ერთსა და იმავე ზომების მიღებას: სახელმწიფოები ხურავენ საზღვრებს, უნივერსიტეტებსა და სკოლებს, აუქმებენ ყველა საზოგადოებრივ ღონისძიებას და აწესებენ მეტ-ნაკლებად მკაცრ კარანტინს ან სხვა შეზღუდვებს. ამის მიუხედავად, კორონავირუსული ინფექციის წინააღმ

ლადო ბოჟაძე 2020 წლის დასაწყისში, ყველაზე უსაზღვრო ფანტაზიის მქონე ჩვენი თანამოქალაქეც კი, ალბათ, ვერ წარმოიდგენდა, რომ საპარლამენტო არჩევნების „სამკვდრო-სასიცოცხლო“ საკითხი სულ ცოტა ხანში საერთოდ დაკარგავდა აქტუალურობას და მისი მოახლოვება თითქმის აღარავის გაახსენდებოდა. თუმცა, მოხდა ისე, რომ ახალი კორონავირუსის პანდემიამ მთელ მსოფლიოში და, ბუნებრივია, საქართველოშიც ცხოვრების ჩვეული რიტმი და დღის

„აჩრდილი დაძრწის ევროპაში“ – 1848 წელს კარლ მარქსისა და ფრიდრიხ ენგელსის მიერ დაწერილი ეს ცნობილი ფრაზა მე-19 საუკუნის მიწურულსა და მე-20 საუკუნის განმავლობაში ევროპის სოციალურ და პოლიტიკურ ასპარეზზე გარკვეული სიმწვავით მუდმივად იჩენდა თავს. თუმცა, გასული საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოდან დაწყებული ევროპული ინტეგრაციის ახალი ტალღის კვალდაკვალ, რომელსაც დღევანდელი ევროკავშირისა და ერთიანი მონეტარული

ლევან აბაშიძე ბოლო ათწლეულებში ჩვენს ქვეყანაში მომხდარი პოლიტიკური კატაკლიზმებისა თუ სოციალური რყევების მიუხედავად, საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია მოსახლეობის ძალიან დიდ ნაწილში მაღალი ავტორიტეტით და პატივისცემით სარგებლობს. ამას ადასტურებს გავლენიანი საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ ჩატარებული სოციოლოგიური კვლევებიც, რომელთა სანდოობას, მართალია, ჩვენთან ზოგჯერ ეჭვის ქ

–   Бывал, бывал и не раз! – вскричал он, смеясь, но не сводя несмеющегося глаза с поэта, – где я только не бывал! Жаль только, что я не удосужился спросить у профессора, что такое шизофрения. Так что вы уж сами узнайте это у него, Иван Николаевич! მიხაილ ბულგაკოვი, ოსტატი და მარგარიტა   პოსტსაბჭოთა განმანათლებლობას პირობითად ვუწოდებ სოციალური და კულტურული ცვლილების იმ 30 წლიან პროცესს, რომელ

არჩილ სიხარულიძე 2020 წელი რუსეთში პოლიტიკური აჟიოტაჟით დაიწყო – 15 იანვარს მთავრობა გადადგა და დაანონსდა საკონსტიტუციო ცვლილებები. გაჩნდა მოლოდინი, რომ კრემლში პოსტ-პუტინურ პერიოდში გადასვლისთვის მზადებას შეუდგნენ. ექსპერტების ვარაუდით, ხელისუფლებაში დიდი ხნის განმავლობაში მყოფი სხვა ავტორიტარი ლიდერების მსგავსად, ვლადიმირ პუტინმა თავისი პოლიტიკური მემკვიდრისთვის მყარი ნიადაგის შემზადება და

მიუხედავად იმისა, რომ ევროპის საბჭოს მინისტრთა კომიტეტის 130-ე შეხვედრის ჩატარება თბილისის ნაცვლად ქ. სტრასბურგში უკვე გადაწყვეტილია, მიზანშეწონილად მიგვაჩნია საზოგადოებისთვის აღნიშნული მოვლენის ირგვლივ დეტალური იურიდიული და ეკონომიკური ანალიზის შემოთავაზება, მათი სრულფასოვანი ინფორმირებისათვის. სამწუხაროდ თავის დროზე საზოგადოებრივი აზრის ჩამოყალიბება მსგავსი ანალიზის გარეშე განხორციელდა, რაც სასუ

პაატა ზაქარეიშვილი მოვლენები აფხაზეთში მძაფრსიუჟეტიანი ფილმის სცენარით ვითარდება. პოლიტიკური თრილერი კი აქ იმით დაიწყო, რომ 2019 წლის 21 ივლისისთვის დანიშნულ ე.წ. საპრეზიდენტო არჩევნებამდე სამი თვით ადრე, ოპოზიციის ერთ-ერთი ლიდერი და ე. წ. პრეზიდენტობის კანდიდატი ასლან ბჟანია სოხუმის ერთ-ერთ კაფეში მოწამლეს. იგი ჯერ სოჭის, შემდეგ კი მოსკოვის სამედიცინო კლინიკაში გადაიყვანეს. რუსეთის დედაქალაქში და

ჯოშუა მაუნდი – მიჩიგანის უნივერსიტეტის ისტორიისა და სოციოლოგიის დოქტორი The New Republic, 2016   დემოკრატიულ პარტიას აჩრდილი დასდევს – „მაკგოვერნიზმი“. 1972 წელს, პრეზიდენტმა რიჩარდ ნიქსონმა მისი ოპონენტი, ჯორჯ მაკგოვერნი დამაჯერებლად, სახალხო მხარდაჭერის 23%-იანი სხვაობით დაამარცხა. მაკგოვერნის დამარცხების შემდეგ, დემოკრატები ცენტრისკენ წავიდნენ ისე, რომ უკან აღარც მოუხედავთ. ეს ცენტრ

ზაზა შათირიშვილი 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე 8 თვეზე ნაკლები რჩება. თუმცა, დღემდე ჯერ საბოლოოდ არ არის გამოკვეთილი, როგორი იქნება საარჩევნო სისტემა, რომელი პარტიები გაერთიანდებიან საარჩევნო ბლოკებად და რომლები – „ინდივიდუალურად“ მიიღებენ არჩევნებში მონაწილეობას, ვინ იქნებიან ამა თუ იმ პარტიის „ახალი სახეები“… მიუხედავად ასეთი ბუნდოვანებისა და გაურკვევლობისა,  წინასაარჩევნო ინტ

არის თუ არა საარჩევნო სისტემა დემოკრატიულობის მსაზღვრელი ? რამდენად იგრძნობა სხვაობა პარტიებს შორის იდეოლოგიური თვალსაზრისით ? რამდენად ეფექტურად მუშაობს ორგანული კანონი ,,პარტიების საქმიანობის შეწყვეტასთან’’ დაკავშირებით? რატომ უჭირს ამომრჩეველს მოახდინოს საკუთარი თავის იდენტიფიცირება პარტიასთან ? მოწვეულ სტუმრებთან ერთად მიმოვიხილავთ საქართველოში პარტიული კულტურის განვითარების პერსპექტივებსა და

ვაჟა ბერიძე 31 ოქტომბრის საპარლამენტო არჩევნები საქართველოს 2020 წლის პოლიტიკურ ცხოვრებაში, ალბათ, ყველაზე გამორჩეული და მნიშვნელოვანი მოვლენაა. ამ არჩევნების შედეგებმა უნდა განსაზღვროს ქვეყნის განვითარების კურსი მომავალი 4 წლის განმავლობაში. ასეთი ზოგადსახელმწიფოებრივი დატვირთვის გათვალისწინებით, სავსებით ბუნებრივია, რომ ქვეყანაში არსებული ყველა მეტ-ნაკლებად ანგარიშგასაწევი პოლიტიკური ძალა აქტიურ

საქართველოს განვითარების მიმართულებას, მის სვლა-გეზს, მნიშვნელოვანწილად, განიპირობებდა და განაპირობებს მისი გეოგრაფიული მდებარეობა. ჩვენი ქვეყანა იმ უძველეს სატრანსპორტო გზაჯვარედინზე მდებარეობდა, რომელიც ჩრდილოეთისა და სამხრეთის, დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ქვეყნებს აკავშირებდა და მასზე გადიოდა უძველესი სატრანსპორტო მაგისტრალი – ძველი აბრეშუმის გზა. საქართველოს ხელსაყრელი სატრანსპორტო გეოგრ

გრაიფსვალდის უნივერსიტეტში წაკითხული მოხსენება, 2018 წლის ზამთარში.               სოციალური და პოლიტიკური ტრანსფორმაციის პროცესი პოსტსაბჭოთა სივრცეში ყურადღებას ამახვილებდა არა მხოლოდ ძველი (საბჭოთა) პოლიტიკური წესრიგის პოლიტიკურ-იდეოლოგიური დეკონსტრუქციაზე, არამედ ის აგრეთვე განსაკუთრებულ აქცენტს აკეთებდა პოლიტიკური ენის ახალი მოდელების ფორმაციაზე. გამომდინარე აქედან,  გასაკვირი არ არის, რომ ახა

ორი თვალსაზრისი   გიორგი აბრამიშვილი 1978 წელს ექსპლუატაციაში შევიდა ენგურჰესი, ხოლო 1985 წელს – ჟინვალჰესი, გასული საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოს  იგეგმებოდა კიდევ ერთი ჰიდროგიგანტის –  ხუდონჰესის მშენებლობა, მაგრამ ძირითადად, საბჭოთა კავშირის დაშლის პროცესმა, ასევე ხუდონჰესის მიმართ ქართული საზოგადოების ნაწილში არსებულმა უარყოფითმა დამოკიდებულებამ, ეს პროექტი ჩაშალა, ყოველ შემთხვ

რამაზ საყვარელიძე ბოლო პერიოდში ამერიკელმა კონგრესმენებმა და სენატორებმა საქართველოს ხელისუფლებას რამდენიმე წერილი გამოუგზავნეს, რომლებშიც ისინი შეშფოთებას გამოხატავდნენ ცალკეული საკითხების მიმართ ოფიციალური თბილისის დამოკიდებულებასთან დაკავშირებით. კერძოდ, ამერიკელმა პოლიტიკოსებმა საჯაროდ გამოთქვეს საყვედური: 1) „საარჩევნო რეფორმის (შერეული სისტემიდან პროპორციულ მოდელზე გადასვლა) დაპირების არშესრ

ბრიტანეთში ჩატარებულმა არჩევნებმა თანამედროვე დასავლეთში ახალი იდეოლოგიური რეკონსტრუქციის პროცესი კიდევ ერთხელ წარმოაჩინა, რასაც მნიშვნელოვნად განაპირობებს როგორც დემოკრატიის, ასევე ლიბერალური გლობალიზმის კრიზისი ჩვენს ეპოქაში. თუმცა, ბრიტანეთის არჩევნები არ ცვლის გლობალური წესრიგის შინაარს, ის მხოლოდ ხელს უწყობს იდეოლოგიური განახლების პროცესს არსებული წესრიგის შიგნით და მისი გამოყენებით.    

უტა ბიწაძე – ჟურნალისტი   მიუხედავად მრავალი კულტურული თუ პოლიტიკური გარდაქმნებისა, საქართველოში ისევ პრობლემად რჩება საღი აზრის არსებობა. მსგავსად უწინდელისა, სპონტანურად თუ პროვოკაციულად გაჩენილი პრობლემების გადაჭრა ისევ ბარიკადებთან დგომას საჭიროებს. ამასთანავე, სახეზეა პოლიტიკოსების მიერ ახალგაზრდების ისევ ბოროტად გამოყენება. აქედან გამომდინარე, ეჭვის ქვეშ დგება ის თუ რამდენად გაიზა

შოთა კინწურაშვილი შოთა კინწურაშვილი – ღვთისმეტყველების მაგისტრი, მიუნხენის უნივერსიტეტის თეოლოგიური ფაკულტეტის დოქტორანტი       „ეს ეკონომიკა კლავს!“ – 2013 წლის სამოციქულო წერილში გაჟღერებული ასეთი მკაცრი და რადიკალური წინადადებით არგენტინელმა პაპმა რომის კათედრიდან ახალი სული შთაბერა მწვავე სოციალურ საკითხების განხილვას და ქრისტიანული ეკლესიისა თუ თეოლოგიის დღის წესრიგ

ყველანაირი ეკონომიკური ზრდა რომ კარგი შეიძლება არ იყოს, ამას თურქეთის ეკონომიკის ახლანდელი კრიზისიც მოწმობს. სპეკულაციური ზრდა წარმოშობს ფინანსურ ბუშტს, რომელიც აუცილებლად გასკდება და კიდევ დიდხანს გაჭედავს ქვეყანას სტაგნაციაში. 2002 წლის არგენტინის კრიზისი პოსტ-ცივი ომის პერიოდში განვითარებადი ეკონომიკების ბოლო კრიზისი იყო (რუსეთის, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის, ბრაზილიის და მექსიკის კრიზისების კვალდ