ვიქტორ ყიფიანი ვიქტორ ყიფიანი – იურიდიული ფირმა „მგალობლიშვილი ყიფიანი ძიძიგურის“ დამფუძნებელი და აღმასრულებელი პარტნიორი. ვიქტორ ყიფიანი აღიარებულია, როგორც საქართველოში ერთ–ერთი წამყვანი კერძო სამართლის იურიდიული პრაქტიკოსი ყველა ძირითად საერთაშორისო ცნობარებისა თუ პუბლიკაციების მიხედვით, მათ შორის IFLR, Chambers Global, Chambers Europe, Who’s Who Legal და The Legal 500–ის მიერ. მან დაამთა

ჯონი მელიქიანი ჯონი მელიქიანი – პოლიტიკური და სამართლებრივი კვლევების ცენტრის ხელმძღვანელი (ერევანი, სომხეთი)   თანამედროვე ქართულ-რუსული ურთიერთობები უკვე 11 წელია კრიზისსა და ჩიხშია – ქვეყნებს შორის არ არის დიპლომატიური ურთიერთობები, ხოლო რუსეთის ფედერაციის მხრიდან საქართველოს მოქალაქეებისთვის ცალმხრივად მოქმედებს სავიზო რეჟიმი. ამავდროულად, ორი ქვეყნის ცხადი და სტაბილური ურთიერ

სერგეი მარკედონოვი სერგეი მარკედონოვი – რუსეთის სახელმწიფო ჰუმანიტარული უნივერსიტეტის საგარეო პოლიტიკის და რეგიონული კვლევების კათედრის დოცენტი         რუსულ-ქართული დიალექტიკა რუსეთისა და საქართველოს ურთიერთობები უკვე მრავალი წელია სამხრეთ კავკასიაში ერთ-ერთ ყველაზე მწვავე და პრობლემურ საკითხს წარმოადგენს. ერთი მხრივ, ორ ქვეყანას შორის ყველაფერი გარკვეული და ცხადია. არ ა

პაატა ზაქარეიშვილი პაატა ზაქარეიშვილი – კონფლიქტოლოგი, შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში საქართველოს ყოფილი სახელმწიფო მინისტრი როგორ მივიდა საქართველო შვეიცარულ კომპანია SGS-სთან შეთანხმებამდე და რას უნდა ველოდეთ ამ დოკუმენტის რეალურად და სრულად ამუშავების შემთხვევაში. რა რისკები და სარგებელია მოსალოდნელი და რა ფაქტორების გათვალისწინება მოუწევს საქართველოს, რომ დოკუმენტი სამშ

ზაალ ანჯაფარიძე ზაალ ანჯაფარიძე – პოლიტიკის ანალიტიკოსი. კონფლიქტებისა და მოლაპარაკებების საერთაშორისო ცენტრის მკვლევარი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა დემოკრატიისა და სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების საკითხებზე ევროპის ფონდში, ასევე ევროკავშირისა და USAID-ის საერთაშორისო პროექტებში. იყო გაზეთის „Georgia Today” რედაქტორი.  გამოქვეყნებული აქვს არაერთი ანალიტიკური სტატია და ბლოგი ქართულ და საერ

ირაკლი გოგავა სტატიის ავტორი: ირაკლი გოგავა – ყოფილი პარლამენტარი და საპარლამენტო ფრაქცია „ალიანსი ახალი საქართველოსთვის“ თავმჯდომარე. სააკაშვილს პოლიტიკურად  2001 წელს დაუპირისპირდა. მუშაობდა ამერიკის საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტის დირექტორად ერაყში, სადაც ერაყის პრეზიდენტის და პარლამენტის რეფორმებს უძღვებოდა. იყო უკრაინის პრეზიდენტ ვიქტორ იუშჩენკოს მრჩეველი. მუშაობდა პოლიტიკური კონსა

დიკ ჩეინი & ჯორჯ ბუში უმცროსი, თეთრი სახლი 2018 წლის მიწურულს ამერიკულ კინოთეატრებში რეჟისორ ადამ მაკკეის ფილმის „ვიცეს“ პრემიერა შედგა, რომელიც აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის დიკ ჩეინის პოლიტიკურ გენეზისზე გვიამბობს. ფილმის ნარატივი აგებულია დიკ ჩეინის მისწრაფებაზე თეთრ სახლში სხვადასხვა პოზიციებზე ყოფნისას მოეხდინა ძალაუფლების მაქსიმალური კონცენტრაცია პრეზიდენტის ინსტიტუტში. ჩეინის მიდგომა დაფუძნებ

სანდრო ბაკურაძე – აღმოსავლეთმცოდნე, თურქოლოგი, ჰაჯეთთეფეს უნივერსიტეტი   დღევანდელ თურქეთში პოლიტიკური პარტიის მხარდაჭერა ბევრად უფრო მეტია, ვიდრე რაიმე სახის იდეოლოგიის მხარდაჭერა და როგორც წესი, უფრო ოჯახური ტრადიციით, პირადი ინტერესებით და სხვა ფაქტორებით განისაზღვრება. ცხადია ეს არ არის უნივერსალური რეალობა, მაგრამ, ნაკლებგანათლებული ელექტორატის პირობებში, სურათი ვერ იქნება ისეთი, რ

ფოტო გარეკანზე: Flickr.com დღეს სპორტული დიპლომატია ორგანულად ეწერება „რბილი ძალის“ ფართო კონცეფციაში, რომელიც ქვეყნის მიმზიდველობის გაზრდისკენ არის მიმართული. ამავდროულად როგორც სხვა ნებისმიერი დიპლომატია, სპორტული დიპლომატიაც მოწოდებულია აიცილოს თავიდან შეიარაღებული კონფლიქტები. სწორედ ამ კეთილშობილურ მიზანს ემსახურებოდა სპორტი ანტიკური ხანიდან. ოლიმპიური თამაშები თავიდანვე მშვიდობის სიმბოლოდ იქ

საქართველოს ტერიტორიაზე შეიარაღებული კონფლიქტების დაწყებიდან უკვე 25 წელზე მეტი გავიდა და ეს საკმარისზე მეტი დროა, რათა ქართულმა საზოგადოებამ და პოლიტიკურმა ელიტამ გაიაზროს და შეაფასოს, თუ რა და რატომ მოხდა, სადამდე მივედით და საჭიროა თუ არა მიღწეულის გადაფასება, პოლიტიკის გადახედვა –  არსებული შედეგი არის თუ არა მისაღები და საჭიროა თუ არა რაიმეს შეცვლა. საქართველოს ტერიტორიაზე არსებულ კონფ

ფოტო გარეკანზე: უილიამ ჰოგართი “საარჩევნო აგიტაცია” (1755).   აღმოჩნდა, რომ დემოკრატია ყველაზე გავრცელებული მმართველობის ფორმაა თანამედროვე ეპოქაში, რომლის იმიტაციასაც უკვე დიდი ხანია საყოველთაო ხასიათი მიეცა. უფრო კონკრეტულად რომ ვთქვათ, დემოკრატიის დასავლური მოდელის ინსტიტუციონალური და პოლიტიკური გადათარგმნა იმ ქვეყნებისთვისაც კი მნიშვნელოვანი ამოცანა გახდა, რომლებსაც დემოკრატიუ

ფოტო გარეკანზე: ანტონიო ბერნი “მანიფესტაცია” (1934).   იდეოლოგია არ არის მხოლოდ გარკვეულ შეხედულებათა თუ ღირებულებათა სისტემა, რომელიც გავლენას ახდენს როგორც ინდივიდის ასევე მთლიანად საზოგადოების ცნობიერებაზე. იდეოლოგია ასევე არის პროცესი, ერთგვარი ცხოვრების წესიც კი რომელიც კონკრეტულ ინდივიდს, საზოგადოებას თუ სახელმწიფოს უდგენს გარკვეულ ნორმებსა თუ წარმოდგენებს იმის თაობაზე თუ რო

თანამედროვე ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივი ომი შესაძლოა დასასრულისკენ წავიდეს. რაც მთავარია, ამისათვის მნიშვნელოვანი პოლიტიკური ნაბიჯი გადაიდგა. 28 თებერვალს, ავღანეთის მთავრობამ პრეზიდეტ აშრაფ ღანის ხელმძღვანელობით, ქაბულის პროცესის მეორე კონფერენციაზე 2001 წლიდან მოყოლებული ყველაზე ხელშესახები და კონკრეტული სამშვიდობო გეგმა წარადგინა. გეგმის თუნდაც ნაწილობრივ განხორციელების შემთხვევაში ავ

აღნიშნული წერილით პოლონეთის ელჩი მარიუშ მაშკევიჩი გამოეხმაურა საზოაგადოებრივი მაუწყებლის ანალიტიკოსის რევაზ ქოიავას მიერ გამოქვეყნებულ სტატიას, პოლონური კანონი: სიმართლისგან დამალვის მცდელობა.    დიდი იმედგაცრუებით და მწუხარებით, წავიკითხე ბატონი რევაზ ქოიავას  სტატია, „პოლონური კანონი: სიმართლის განდამალვის მცდელობა“, რომელიც გამოქვეყნდა თქვენს ვებ–გვერდზე. მინდა მჯეროდეს, რომ ის უზუსტ

შაშვების მდელო (სერბ.) ან მსხლების მიწა (ალბ.), იგივე კოსოვო 17 თებერვალს ათი წლის გახდა. ევროპის ყველაზე ახალგაზრდა სახელმწიფო წარმონაქმნი გაეროს მხოლოდ 112 წევრ ქვეყანას ჰყავს აღიარებული, მათ შორის არ შედის უშიშროების საბჭოს მუდმივი ორი წევრი  (რუსეთი და ჩინეთი) და ევროკავშირის წევრი ხუთი ქვეყანა (ესპანეთი, საბერძნეთი, კვიპროსი, სლოვაკეთი და რუმინეთი). კოსოვოს პარლამენტის მიერ დამოუკიდებლობის გა

2015 წელს, მას შემდეგ რაც დიდმა ბრიტანეთმა რეფერენდუმის მეშვეობით გადაწყვიტა ევროპული გაერთიანების დატოვება, ბრიუსელის კულუარებში აქტიურად მუსირებს გაერთიანების გაფართოების საკითხი. დღეს, ევროკავშირის წევრობის კანდიდატის სტატუსს მხოლოდ ხუთი ქვეყანა ფლობს (სერბეთი, მაკედონია, მონტენეგრო, ალბანეთი, თურქეთი), რომლიდანაც ოთხი დასავლურ ბალკანურია. გამომდინარე იქიდან, რომ ბოლო პერიოდში ევროკავშირის მთელ

Liberalism: A Counter-History. Domenico Losurdo, trans. Gregory Elliott. London & New York: Verso, 2011. 384 pp. შეიძლება ითქვას, რომ იტალიელი ფილოსოფოსისა და ისტორიკოსის, ურბინოს უნივერსიტეტის პროფესორის, დომენიკო ლოსურდოს წიგნი “ლიბერალიზმი: კონტრისტორია”, ერთ-ერთი ყველაზე პროვოკაციული და ინსპირაციული ნაშრომია ლიბერალიზმის კრიტიკოსებისა თუ მკვლევარებისათვის, რაც კი ბოლო რამოდენი

ჟენევისა და ასტანის შემდეგ სოჭი – ეს უკვე მესამე ქალაქია, სადაც სირიის სახელმწიფოს მომავალი წყდება. გასული წლის დეკემბრის მიწურულს ასტანის სამშვიდობო მოლაპარაკებების პროცესში სამი წამყვანი მოთამაშე – რუსეთი, თურქეთი, ირანი – ერთხმად შეთანხმდა, რომ 29-30 იანვარს სოჭში სირიაში მშვიდობიანი პოლიტიკური ტრანზიციისთვის ეროვნული დიალოგის კონგრესი ჩატარდებოდა. კონგრესის მთავარ ამოცანას მა

ფოტო გარეკანზე: www.pinterest.com    დემოკრატიზაცია ურთულესი სოციო-პოლიტიკური პროცესი აღმოჩნდა თანამედროვე საქართველოსთვის, სადაც მან ხელი შეუწყო დრამატული სოციალური რეალობის აღმოცენებასა და ჰეგემონიის თითქმის ყველა ფორმის დამყარებას. უფრო მარტივად რომ ვთქვათ, დემოკრატიული გარდაქმნა პოსტკომუნისტურ საქართველოში საუცხოო მოვლენად იქცა საზოგადოების უმცირესი ნაწილისათვის, მაშინ როდესაც უმრავლესობა

24 სექტემბრის გერმანიის ბუნდესტაგის არჩევნების შედეგი გერმანიის მთავრობაში ე.წ. „იამაიკის კოალიციის“ მოსვლას მოასწავებდა, მაგრამ მოვლენები სხვაგვარად განვითარდა. გამარჯვებულ ქრისტიან დემოკრატიულ პარტიასა (CDU) და მის სავარაუდო პარტნიორებთან, თავისუფალ დემოკრატიულ (FDP) და მწვანეთა (Greens) პარტიასთან სახელისუფლებო კოალიციის ჩამოსაყალიბებლად მოლაპარაკებები ჩაიშალა. მოლაპარაკებების ჩაშლის მიზეზი ერთ