***

იმ თოკივით ვარ,

სადაც წვრილია, რომ უნდა გაწყდეს.

ბნელ სარდაფში რომ ეგდო დიდხანს მივიწყებული,

ამოიღეს და – ყველა თოკი თოკიაო –

რკინის მძიმე გული მიაბეს

და ჩაჰკიდეს წყლით ასავსებად.

ყველა ავსებაც ავსებაა –

მაგრამ, ზოგჯერ,

სველი დარტყმის ხმით ჩაიჭრება მუქ ზედაპირში,

სისხლით სავსე გულს ამოქაჩავს მოწყურებული

და ვერ მიაღწევს ვიღაცის ხელებს,

შუა გზაზე ისე ჩაწყდება.