ელექტროლიტი

ინტერვიუ მარიო ვარგას ლიოსასთან

ჰერ ვარგას ლიოსა, ჩვენ ვცხოვრობთ საინტერესო, ხანდახან საკმაოდ დაძაბულ დროში. შეგიძლიათ დამისახელოთ სამი ყველაზე უფრო დაუჯერებელი მოვლენა, რაც წელს მოხდა?

ოჰ, ღმერთო ჩემო… (დიდხანს ფიქრობს). მე თავში უფრო პროცესები მომდის, ვიდრე მოვლენები. პირველ რიგში დავასახელებდი გასაოცარ თანმიმდევრულობას და სიჯიუტეს, რომელსაც დონალდ ტრამპი თავისი პროგრამის «America first» განხორციელებისას იჩენს. ამერიკის შეერთებული შტატები, როგორც სახელმწიფო, ყველას ეჩხუბება, სრულიად შეიცვალა, ვეღარ ვცნობთ უკვე. მეორე: რუსეთმა პუტინის მეთაურობით პოლიტიკურ სცენაზე თავი მსოფლიო ძალად დაიმკვიდრა….

>>>

ნიკა ჯორჯანელი - ლექსები

* * * *

შენ მერე ცხოვრება პოულობს ცხოვრებას შენამდე.

ნელა ეხორცება, მძიმედ, გაჭირვებით.

მე შეზრდის ადგილში შევსახლდი და ცეცხლი შევანთე

მესამე მსოფლიო ომში დაჭრილივით.

>>>

ნიკა ლაშხია - "ზამთრის ჰაიკუები"


ნეკერჩხლის ხეს
წერტილივით დააჩდა შაშვი,
ზამთარი ყვავის.


ყოველთვის მახსოვს ის ზამთარი
გულზე ლოდად რომ გამომიბი,
ცოტა ბიძგი და ჩამიტანს სადმე.


შეგვეძლო გაქცევა,
თუმცა ზამთარი დაგვასმენდა!
ჩემო კეთილო, გაზაფხულამდე ტკბილად იყავი.

>>>

ინა არჩუაშვილი - "ჩინო"

***

კვდებოდა ჩინო. აგერ უკვე მესამე თვე იყო, რაც ნიკელის ძველ, მორყეულ საწოლში თითქმის გაუნძრევლად იწვა. მოშვებულ, ლამის იატაკამდე დაწეულ მავთულის ბადეს ქვემოთ ჩაეხვეტა მისი მოკუნტული სხეული და საწოლის შუაში ერთად მოეგროვებინა. პირით ჭუჭყისფერი გაჯით გალესილი კედლისკენ გადაბრუნებულიყო. ჭროღა თვალები საიმედოდ მოექცია გახუნებულ, დიდ წამწამებში და გახელას აღარ აპირებდა. ასეც კარგად ხედავდა ყველაფერს.

>>>

შალვა ბაკურაძე - ორი ლექსი

აი წელს

აი წელს
უკვე რამდენჯერ ვიყავი ქალაქგარეთ
რამდენჯერ ვნახე მწვანე ბალახი
გვირილით და ოფოფით და ჭიანჭველით
ვნახე უკვე მერამდენეჯერ

კალიების ენა ჩიტებისაზე უკეთ მესმოდა
მუხნარის ძილის მღვრიე ტბაში ჩამიხედავს
მთვარიან სიზმრებში მიცურავია…

>>>

ნორბერტ ჰუმელტი - ლექსები საქართველოზე

სალოცავი

 

მდინარის ფონი პირველად რომ გადავიარეთ,

ბილიკზე გველი გაიკლაკნა, უკვე ქვიანზე,

მერე ფერდობი მეტისმეტად დამრეცი გახდა. ზევით

 

ეულად მდგარი ხის ქვეშ, ცხვრის რქები დაგვხვდა,

ერთი თვის უკან შეეწირათ მსხვერპლად და მკაცრად

გვეკრძალებოდა შეხება მასთან.

>>>

ანდრო ბუაჩიძე - "უვარსკვლავო ღამე"

მე ჩემს თავს თვითონვე დავარქვი ღამის გზებზე მოსიარულე.

90-იანი წლები იყო, გაზეთ “მეგაპოლისში” რომ მოვეწყე სამუშაოდ. სინათლე ქრებოდა და რედაქციის ვეება დერეფანში სანთებლის შუქზე უნდა გაგეკვლია გზა. დერეფნის კვეთაზე, სადღაც შუაში, სასადილო ოთახი იყო დატანებული და სიბნელეში იაფფასიანი კერძების სუნი ტრიალებდა. ხელისცეცებით გავივლიდი დერეფანს და ჩემი სამუშაო ოთახის კარს ვაღებდი. იქ სანთელი ენთო და მაგიდასთან მსუქანი ლოთი სტილისტი იჯდა…  >>>

გიო ლომიძე - ახალი ლექსები

ნაკლოვანება

თევზი უნდა გამოვწელოო – გამომძახე და
გამოხედვიდან ამოგეპნა სევდის ის ფხები,
ხელმოცარული ცხოვრების ქსოვილს რომ ესობოდნენ
და მოულოდნელ  შეფერხებებეს ერქვა თავზარი.
მოგონებებმა რა  ნუგეშით უნდა იკვებონ,

მთელი ცხოვრების ნაგროვები მოგონებებით
ამ პირდაფჩენილ შიმშილსაც კი ვერ გავუმკლავდი…

>>>

სალმან რუშდი - "სამხრეთში"

დღე, როდესაც უმცროსი დაეცა, ერთი ჩვეულებრივი დღესავით დაიწყო: აფეთქებული სიცხის ტალღები ჰაერში, საყვირივით ხმამაღალი მზე, ტრანსპორტის მოზღვავება ქუჩებში, შორიდან მომავალ მლოცველთა გალობა, ქვედა სართულიდან ამოღწეული  მუსიკა ბანალური ფილმიდან, თეძოების რხევით შესრულებული ხმამაღალი „საცეკვაო ნომერი“ მოპირდაპირე სახლის მეზობლის ტელევიზორში, ბავშვის ტირილი, დედის  ხმა, აუხსნელი სიცილი,  ალისფერი ნახველი, ველოსიპედები, სკოლაში მიმავალი გოგონების ახლადდაწნილი თმა, ხანშიშესული კაცები, მაგარი ყავის ტკბილი სურნელი,  მწვანე ფრთის გაელვება ხის ტოტზე.

>>>

სალმან რუშდი: ამერიკული ოცნებიდან ბევრი არაფერი დარჩა

„ოქროს სახლი“ ასახავს ცხოვრებას,  ჩვენს ირგვლივ, მასში შევხვდებით ამერიკის საპრეზიდენტო არჩევნებსაც და დებატებსაც გენდერულ საკითხებზე. ამ წიგნის წერისადმი განსაკუთრებული მიდგომა ხომ არ იყო საჭირო?

დიახ. ამბობენ, რომ რაიმე მოვლენის შესახებ წერა მხოლოდ მაშინ უნდა დაიწყო, როდესაც საკმარისი დრო გავა. მე მიზანმიმართულად არ დავიცავი ეს წესი და დავწერე წიგნი ზუსტად იმ მოვლენების შესახებ, რომლებიც ქვეყანაში პარალელურად  მიმდინარეობდა…

>>>

ბაჩო ოდიშარია - "ეს საოცარი ცხოვრება"

კრის კოლამბუსის ფილმის – „მარტო სახლში“ პირველ სერიაში, საფრანგეთში წასული მაკალისტერების ოჯახი სასტუმროში შავ-თეთრ ფილმს უყურებს, ფრანგულად დუბლირებულს. მიუხედავად იმისა, რომ ფრანგული არცერთმა მათგანმა არ იცის, ეკრანს თვალს მაინც არ წყვეტენ. მეორე სერიაში იგივე სიტუაცია მეორდება, უბრალოდ ახლა მაკალისტერები ფლორიდაში არიან და ფილმი ესპანურადაა ნათარგმნი. არც ესპანური იციან, მაგრამ მას მაინც მთელი ოჯახი უყურებს. ფილმს „ეს საოცარი ცხოვრება“ ჰქვია და ის ამერიკელთათვის ისეთივე ხელშეუხებელი საახალწლო ტრადიციაა, როგორიც სანტა კლაუსი, ნაძვის ხის მორთვა და მის ქვეშ საჩუქრების დაწყობა.

>>>

ბაჩო ოდიშარია - "თანამედროვე ფილმების ტოპ-ათეულები"

ტოპ-10 სინემა სიზმარი

კინემატოგრაფი სავსეა ბრწყინვალე სიზმრის სცენებით, ამიტომ ათეულის შერჩევა ძალიან დიდი თავსატეხი გამოდგა. ვინაიდან ათეულს გარეთ დარჩნენ, თავი ვალდებულად ჩავთვალე მეხსენებინა ნოლანის “ინსეფშენი”, რომელშიც ყოველი მეორე სიზმრის სცენა გრანდიოზული სანახაობაა. კუროსავას “სიზმრები”, როელიც ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი ფილმია, ჰიჩკოკის Spellbound სალვადორ დალის შექმნილი მისტიკური ზმანების სცენით, ტარსიმ სინგჰის The Fall და Cell, სადაც რეჟისორის ულევი ფანტაზია მრავალფეროვან სტილისტურ სასწაულებს ქმნის… >>>