პაუზები
დეკემბრის ღამეთა სტაგნაცია.
შეხვედრებს შორის პაუზები.
ვფიქრობ, ამ ზამთარსაც გაუძლებენ
ხელები და ვიდრე გამაციებს
ქარი – შორეული სადგურიდან,
მიგდებულ ვაგონს ვეფარები…
ტერფებს კი სუსხი ეპარება.
შენგან ნახსოვარი ამულეტი
თითქოს შემეზარდა ხელისგულთან.
ეგ შენი გიშერი – უშავესი.
ახლა ქარის ხმა ყრუდ ჩამესმის.
ახლა ქედებიც შენისლულან.
იცი? გაზაფხულიც იგვიანებს.
მოსვლას აყოვნებენ მარტ – აპრილი.
ისევ ორი აბი კაპტოპრილი.
აღარც გულისცემა – რიგიანი.
აღარც მაჯისცემა – გვარიანად.
შეხვედრებს შორის პაუზები.
ნეტავ, ამ ზამთარსაც გავუძლებდე.
იცი? გაზაფხულიც აგვიანებს.