Şalva Papuaşvili – 12 avqust, bir tərəfdən, Didqori qələbəsi günüdür, düşünülmüş siyasətin simvoludur, digər tərəfdən isə 2008-ci il kapitulyasiya razılaşmasının günüdür, siyasi düşüncəsizliyin simvoludur

Gürcüstan parlamentinin sədri Şalva Papuaşvili sosial şəbəkədə yazıb ki, 12 avqust Gürcüstan tarixində iki tamamilə fərqli məna daşıyan gündür.
Papuaşvilinin sözlərinə görə, 1121-ci il 12 avqustda David Qurucu Didqori döyüşündə Gürcüstan tarixinin ən böyük hərbi qələbələrindən birini qazanıb. Bu qələbədən sonra ölkənin birləşdirilməsi, Tbilisinin azad edilməsi və Gürcüstan dövlətinin qüdrət dövrü başlayıb.

887 il sonra, 2008-ci il 12 avqustda isə Papuaşvilinin fikrincə, öz hakimiyyətini tez-tez David Qurucunun dövrü ilə müqayisə edən Mixeil Saakaşvili müharibəni uduzub və Gürcüstan üçün “kapitulyasiya xarakterli” altı maddəlik razılaşmanı imzalamağa məcbur olub.

Papuaşvili yazır ki, David Qurucu həmin gün düşməni məğlub edərək Gürcüstanın birləşməsinə yol açdı, Saakaşvili isə eyni tarixdə ölkəyə hərbi məğlubiyyət, yeni ərazilərin itirilməsi və Rusiya işğalının genişlənməsini miras qoydu.

Onun sözlərinə görə, 12 Avqust Razılaşması iki bərabərhüquqlu dövlət arasında bağlanmış sülh müqaviləsi deyil, müharibədə məğlub olmuş hakimiyyətin Rusiyanın şərtlərini qəbul etdiyi sənəd olub. Papuaşvili qeyd edir ki, sənəddə Rusiyanın təcavüzkar olduğu göstərilməyib, Gürcüstanın suverenliyi və ərazi bütövlüyü üçün aydın təminat verilməyib, Rusiya qoşunlarının çıxarılması üçün konkret müddət müəyyənləşdirilməyib və razılaşmanın icrasını təmin edəcək effektiv mexanizm olmayıb.

Papuaşvilinin iddiasına görə, sonrakı nəticədə Rusiya razılaşmanın şərtlərinə əməl etməyib, Gürcüstan ərazisində hərbi mövcudluğunu qoruyub saxlayıb, Axalqori rayonu və Kodori dərəsini nəzarətə götürüb, daha sonra Abxaziya və qondarma Cənubi Osetiyanın “müstəqilliyini” tanıyıb. Onun sözlərinə görə, on minlərlə insan öz ölkəsində məcburi köçkünə çevrilib, Rusiya hərbi bazaları isə Gürcüstanın işğal olunmuş bölgələrində möhkəmlənib.

Parlament sədri həmçinin bildirir ki, dövlətin qələbəsi televiziya görüntüləri və bayraqlarla deyil, ölkənin ərazisinin, vətəndaşlarının, sülhün və dövlət maraqlarının nə dərəcədə qorunması ilə ölçülür. O, 2008-ci il müharibəsində siyasi rəhbərliyin ölkəni “ağır hərbi avantüraya” cəlb etdiyini, müharibəni idarə edə bilmədiyini və müharibənin sonunda ölkənin maraqlarını qoruya bilmədiyini iddia edir. Bununla yanaşı, gürcü əsgərlərinin qəhrəmancasına döyüşdüyünü və məğlubiyyətin onların deyil, siyasi rəhbərliyin məğlubiyyəti olduğunu vurğulayır.

Papuaşvili 2008-ci il razılaşmasında Avropa İttifaqının vasitəçi və təminatçı kimi çıxış etdiyini də qeyd edir. Onun sözlərinə görə, razılaşmanın beşinci bəndində Rusiya hərbi qüvvələrinin ilkin mövqelərinə qayıtması nəzərdə tutulsa da, Rusiyaya real təzyiq göstərilməyib və sonradan Qərb ilə Rusiya arasında münasibətlərin “yenidən yüklənməsi” prosesi başlayıb.

O, bütün bunlara baxmayaraq, gürcü əsgərlərinin ölkənin ləyaqətini qoruduğunu və müharibənin Gürcüstana Şindisi qəhrəmanları, Gela Çedia, Kverelaşvili qardaşları, Giorgi Antsuxelidze və digər çoxsaylı qəhrəmanlar bəxş etdiyini yazır.

Papuaşvili sonda bildirir ki, 12 avqustun iki fərqli tarixi mənası var: bir tərəfdən bu tarix Didqori qələbəsinin, düşünülmüş dövlət siyasətinin, düzgün hərbi strategiyanın, qəhrəmancasına fədakarlığın və milli birliyin simvoludur; digər tərəfdən isə 2008-ci il “kapitulyasiya razılaşmasının” siyasi düşüncəsizliyin, hərbi məğlubiyyətin və məsuliyyətdən yayınmanın simvoludur.

Onun sözlərinə görə, David Qurucu Didqori qələbəsi ilə Gürcüstanı birləşdirdi, Saakaşvili isə Didqoroba günündə müharibəni uduzaraq ölkəyə genişlənmiş işğal miras qoydu.