Գիա Բարամիձեի հայտարարության հետ կապված Դատախազությունում Կոբա Կոբալաձեի հարցաքննությունն ավարտվել է
Օպերատիվ-տակտիկական պլանավորման գործընթացում Գիորգի Բարամիձեն երբեք մասնակցություն չի ունեցել։ Այստեղ խոսքը ոչ թե 2008 թվականի պատերազմի, այլ 1992-1993 թվականներին Վրաստանի տարածքային ամբողջականության համար մղված մարտերի մասին է։ Ըստ այդմ՝ նա չուներ ոչ լիազորություն, ոչ էլ պարտավորություն լինելու առաջնագծում, որտեղ անմիջականորեն ընթանում էին ռազմական գործողությունները, և մասնակցելու գերիների ընդունմանը կամ նրանց բաշխմանը, — այս մասին Վետերանների գործերով պետական ծառայության ղեկավար Կոբա Կոբալաձեն հայտարարել է Դատախազությունում հարցաքննության ավարտից հետո։
Կոբալաձեի խոսքով՝ գործ է հարուցված Գիա Բարամիձեի կոնկրետ հայտարարությունների առնչությամբ, որոնք, նրա գնահատմամբ, ոչ միայն անպատասխանատու են, այլև հակապետական։
«Այս հայտարարությունները վիրավորում են ոչ միայն իմ երկիրը, այլև նրա ազատության և անկախության համար պայքարած յուրաքանչյուր զինծառայողի, զոհվածների ընտանիքներին և այլն։ Մենք բոլորս հստակ տեսանք, թե ինչ կարգուկանոնի կրող է օկուպանտի բանակը և ինչ ստանդարտների ու կարգի է ենթարկվում։ Հետևաբար, ոչ մի կերպ չենք համակերպվի այն մտքի հետ, որ ինչ-որ մեկի ցնդաբանության պատճառով մենք ներկայանանք որպես սպանողներ, իսկ սպանվածի ընտանիքի անդամները՝ տուժողներ։
Հենց այս հարցի կապակցությամբ էինք կանչվել։ Ինչպես հայտնի է, գործով ընթանում է քննություն։ Ռազմական գործողությունների ընթացքում ես բազմամարդ զինվորական ստորաբաժանումներից մեկի՝ այսպես կոչված «Շավնաբադա» առանձին հետախուզական գումարտակի ղեկավարն էի։ Քննությանը հետաքրքրում էր՝ անմիջապես ռազմական գործողությունների ժամանակ անմիջական շփում ունեցե՞լ եմ Գիորգի Բարամիձեի հետ, մարտական ո՞ր դիրքերում է աչքի ընկել իր ճարպկությամբ և այլն։ Մենք տրամադրեցինք ձեռքի տակ եղած տեղեկատվությունը։ Այդ տեղեկատվությունը ներառում էր այն, որ նրա յուրաքանչյուր գործողություն, ելնելով իր իսկ խոսքերից, ավելի շատ ուղղված էր իր հետագա քաղաքական վերելքի ճանապարհին և այլն։
Նրանից չէր էլ պահանջվում ավտոմատը ձեռքին առաջնագիծ դուրս գալ, քանի որ նրա ծրագրերը, ինչպես արտահայտվեց, այլ էին։ Դրա հետ մեկտեղ, այն հարցը, թե ինչու էր 34 տարվա ընթացքում բերանը ջուր առել և ինչու սկսեց այս թեմայով խոսել այսօր, երբ հակամարտող կողմերի միջև համագործակցության, համաձայնության և խաղաղ համակեցության ուղղությամբ դինամիկա է ձևավորվել, քննության իրավասությունն է։ Համապատասխան մարմինները կպարզեն, թե ում և ինչն է կոծկել, ով էր իրականացնում այն մարդատյաց գործողությունները, որոնց ականատեսն է եղել այն ժամանակ՝ որպես պատգամավոր։ Նաև հարց կբարձրացվի, թե ինչու չի կանխել այդ փաստը։ Ես շփում եմ ունեցել ոչ միայն Գիորգի Բարամիձեի, այլև շատ մարդկանց հետ՝ զբոսաշրջային գաղափարներով տարված մարդկանց հետ, ովքեր գալիս էին և շուտով լքում տարածքը։ Գիորգի Բարամիձեի հետ հատում մեկ անգամ եմ ունեցել, հյուր էր եկել։ Ռազմական գործողությունների, առաջադրանքների կատարման ժամանակ նրա հետ շփում այլևս չեմ ունեցել։
Օպերատիվ-տակտիկական պլանավորման գործընթացում Գիորգի Բարամիձեն երբեք մասնակցություն չի ունեցել։ Այստեղ խոսքը ոչ թե 2008 թվականի պատերազմի, այլ 1992-1993 թվականներին Վրաստանի տարածքային ամբողջականության համար մղված մարտերի մասին է։ Ըստ այդմ՝ նա չուներ ոչ լիազորություն, ոչ էլ պարտավորություն լինելու առաջնագծում, որտեղ անմիջականորեն ընթանում էին ռազմական գործողությունները, և մասնակցելու գերիների ընդունմանը կամ նրանց բաշխմանը։ Այս մեղադրանքներն աբսուրդային են հնչում, մանավանդ երբ դրանք հնչեցնում է այն պետության ներկայացուցիչը, որի քաղաքացիների, զինծառայողների և բարձրագույն պաշտոնատար անձանց վերաբերյալ փաստաթղթերով հաստատված է, որ գնդակահարել են և ցեղասպանություն են կազմակերպել։ Գագրա, Սուխում, Կամանի… ո՞ր մեկը թվարկեմ։ Երեկ էլ, այսօր էլ ստիպված եմ խոսել իմ զինակիցների, վետերանների հետ։ Բոլորին ասում եմ, որ հաշվեհարդարը ելք չէ։ Մենք ապրում ենք իրավական պետությունում, և հենց իրավական ճանապարհով ճշմարտության հաստատման գործում պետությունը պետք է աջակցի մեզ։ Դեռ փաստ տեղի չի ունեցել, համենայն դեպս, եu այդ փաստին ականատես չեմ եղել։ Մանավանդ որ ռազմական հանցագործությունը վաղեմության ժամկետ չունի։ Այսօր, երբ որևէ մեկն ասում է, թե քո երկրի մարտիկները սպանում էին գերեվարված հակառակորդներին, դա, իմ գնահատմամբ, հակապետական հայտարարություն է, համակարգված, հիմար և ստոր մոտեցում։ Ուղղակիորեն ասում եմ ձեզ։ Մարդը պետք է զգա, որ որտեղ չի եղել, չպետք է հորինի։ Եթե հորինում է, այնպիսի բան չպետք է հորինի, որը վնաս կհասցնի պետությանը։ Եթե չի հորինում, թող պատասխան տա, նշի կոնկրետ ժամանակ, թվական, տեղ, իրադրություն, որ ղեկավարի ներքո է ծառայել, որ զորամասին է կցված եղել և այլն, մնացածը գնահատականի և ճաշակի հարց է», — հայտարարել է Կոբալաձեն։