Վասիլ Մաղլափերիձեն քաղաքային դատարանում ցուցմունք է տվել 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ի հանրահավաքի ցրման գործով.
Վասիլ Մաղլափերիձեն քաղաքային դատարանում ցուցմունք է տվել 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ի հանրահավաքի ցրման գործով.

Վասիլ Մաղլափերիձեն, ով այն ժամանակ Մցխեթա-Մթիանեթիի նահանգապետն էր, Թբիլիսիի քաղաքային դատարանում ցուցմունք է տվել 2007 թվականի նոյեմբերի 7-ի հանրահավաքը ճնշելու գործով։

Մաղլափերիձեն հիշել է նոյեմբերի 4-ի հանդիպումը, որը տեղի է ունեցել այն ժամանակվա ներքին գործերի նախարար Վանո Մերաբիշվիլիի աշխատասենյակում, և որի մասին նա գրառում է կատարել։

Ինչպես նշեց Վասիլ Մաղլափերիձեն, հանդիպման մասին իրեն տեղեկացրել են նոյեմբերի 4-ի առավոտյան հեռախոսով։ Նրա խոսքով, հանդիպմանը մասնակցել են Վանո Մերաբիշվիլին, Զուրաբ Ադեիշվիլին, Դավիթ Կեզերաշվիլին, Դավիթ Կիրկիտաձեն, Զազա Գորոզիան, Դաթա Ախալայան, Գոկա Գաբաշվիլին, իրավապահ մարմինների ներկայացուցիչներ, մշակույթի նախարարը, նահանգապետերը, ինչպես նաև Գիգի Ուգուլավան, ով նրան խնդրել է լքել հանդիպումը հանդիպման սկսվելուց անմիջապես հետո:

«Բաժնետոմսերի մասին խոսվեց, ասացին, որ չորս տարի 2 օրից ուզում են վերցնել, բայց չստացվեց։ Անմեղ խոսակցություն էլ եղավ. Նման խոսակցություն առաջին անգամ էի տեսնում այսքան համատեղ, բացահայտ։ Ադեիշվիլին մեկ-երկու անգամ հայհոյել է, հիմնականում լռել է։ Փաստորեն, մարզպետներին քարտ բլանշ են տվել, իշխանությունը փոխանցվել է նրանց, երբ դատախազ, պաշտպանության նախարար, ներքին գործերի նախարար ես, ինչ ուզում ես՝ արա։ Այն ժամանակ Կակո Բոբոխիձեին էլ ասացին, որ եկել է ժամանակը, Կակո, որ քո օգնության կարիքն ունենք։ Պետք է ստեղծվեն ջոկատներ կամ խմբեր։ Այն ժամանակ մարդիկ ուղղվում էին, և դրա համար կազմակերպիչ էր պետք, և մարզպետները պետք է կատարեին այս դերը։ Դա իրականում ոչ ֆորմալ իշխանության աճ էր: Ով և ինչպես կօգտագործեր, դա արդեն առանձին խնդիր է։

Հանդիպմանը քննարկվել է, թե ինչպես պետք է հանրահավաքի մասնակիցներին քշել, որպեսզի նրանք այլեւս չցանկանան հանրահավաքներ անել։ Այդ օրը ինձ համար շատ բան պարզ դարձավ. Փաստորեն, աչքիս առաջ պետական ​​հեղաշրջման փորձ էր, թե ոչ, գոնե իշխանությունը զավթելու փորձ։ Սահմանադրությունից անցել են ուժային բոլոր կառույցներն ու մարզպետները։ Սա ինձ համար շատ անհանգստացնող էր»,- ասել է Վասիլ Մաղլափերիձեն։

Բացի այդ, ըստ նրա, հանդիպման մասին անձամբ է պատմել այն ժամանակվա Ժողովրդական պաշտպան Սոզար Սուբարին։

«Սոզար Սուբարին պատրաստվում էր մեկնել Բալթյան երկրներ։ Ասացի, որ բոլոր օրենքներից դուրս են եկել, ինչ-որ բան է սպասվում։ Սուբարը հետաձգեց այցը և նույնիսկ ծեծի ենթարկվեց նոյեմբերի 7-ի հանրահավաքում։ Սոզար Սուբարին տեսավ Վանո Մերաբիշվիլիի հետ հանդիպման մասին իմ կատարած գրառումը, թարգմանեց անգլերեն և տվեց Եվրամիությունում մարդու իրավունքների հանձնակատար Թոմաս Համերբերգին, ով եկել էր պատերազմի ժամանակ, Վատիկանի դեսպանն էր։

Սոզար Սուբարն այս նամակն ամբողջությամբ կարդացել է խորհրդարանի նիստում։ Նրան հարցրել են, թե որտեղի՞ց գիտի Վանո Մերաբիշվիլիի հետ հանդիպման մասին, ինչին ի պատասխան Սոզար Սուբարիի պատասխանն է եղել, որ եթե այն ստեղծվի, ինքը կնշի այն անձին, ումից ստացել է տեղեկությունը քննչական հանձնաժողովին։ Սրան հաջորդեց ծիծաղը խորհրդարանում, և մի անգամ նրան նույնիսկ զանգեցին, գիտենք, թե ով է ձեզ ասել»,- ասել է Վասիլ Մաղլափերիձեն։

Հարցին, թե ինչպես են արձագանքել նահանգապետերը հանդիպմանը, Վասիլ Մաղլափերիձեն ասել է. «Ուզում եմ ձեզ ասել, որ լռություն է տիրել։ Սա մարզպետների մոտ առանձնակի հիացմունք չի առաջացրել։ Բոլորը հասկացան, թե ինչի հետ գործ ունենք։ Ես չգիտեմ, թե ով ինչ է արել։ Մի խոսքով, մենք պետք է փոխակերպվեինք բանդայի և անցանք ոչ պաշտոնական կառավարման: Հանդիպումը տեւել է մոտ մեկուկես ժամ»։

Բացի այդ, այն հարցին, թե արդյոք նա կատարել է առաջադրանքը, Վասիլ Մաղլափերիձեն ասել է. «Ես նույնիսկ չեմ մտածել դա անելու մասին»: Ավելին, կարծում էի, որ պետք է նրանց դեմ գործեմ, բայց, ըստ էության, իմ մասին ոչ ոք այլեւս չէր մտածում, բացի Սոզարից։

Փաստաթղթի թարգմանության իմաստը հետևյալն էր՝ ես դեռ հավատում եմ, որ դա պետական ​​հեղաշրջման փորձ էր, և նրանք վերածվեցին կազմակերպված բանդայի։ Ես հանդիպեցի Համերբերգին, մենք շատ խոսեցինք։ Նա ինձ ասաց, որ խոսում է անձնական անվտանգության երաշխիքի մասին։ Մնացածը՝ ինձ համար դա ծանր ու անընդունելի բան էր։ Մտածում էի, որ եթե մարդիկ սա հասկանան, կտեսնեն իրականությունը, բայց դա չընկալվեց՝ ինչ է կատարվում և նորմալ է, հետո ինչ եղավ։ Համերբերգը շատ մտահոգված էր, թե ինչ պետք է անեն օտարերկրացիները։ Բացատրեմ, ինձ բռնելը լուրջ իրավիճակի կհանգեցներ։ Որոշակի գիտակցում կար, որ դա կհանգեցնի փաստաթղթի քննարկմանը, հատկապես, որ ներգրավված էին դեսպաններ: Վատիկանի դեսպանն ասաց, որ ես կկործանեմ երկիրը, եթե այստեղ ինչ-որ բան լինի։ Ես կարող էի սա քննարկել Սաակաշվիլիի հետ, բայց իմ հիմնավոր կասկածն այն էր, որ չարժե խոսել Միշայի հետ։ Իմ հիմնավոր կասկածն այն է, որ նա հանդիպմանը չի մասնակցել, բայց ամեն ինչ գիտեր»,- ասել է Վասիլ Մաղլափերիձեն։