Այն, որ բանավեճերը քաղաքական կյանքի կարևոր մասն են կազմում, պարզ է, և դրա շուրջ վիճելու իմաստ չկա։ Ցանկացած հեռուստաընկերություն, որը չի գործում քարոզչական քմահաճույքներով, իհարկե, պետք է մեծ ուրախությամբ անցկացնի բանավեճեր, բայց կուլիսներում կա մի իրականություն, որը մենք պետք է իմանանք և հաշվի առնենք,- այս մասին սոցիալական ցանցերում գրել է Հանրային հեռարձակողի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ Վասիլ Մաղլափերիձեն։

Մաղլափերիձեի խոսքով՝ այս առումով բավականին մեծ փորձ է կուտակվել, որը պետք է իմանա նաև հանրությունը։

«Վրաստանի Առաջին ալիքը անընդհատ փորձել է կազմակերպել բանավեճեր, այդ թվում՝ նախընտրական, սակայն լիարժեք բանավեճ երբեք չի անցկացվել, քանի որ միայն հեռուստատեսության ցանկությունն ու վճռականությունը բավարար չեն դրա համար։

ա) Բանավեճեր անցկացնելու փորձերին սովորաբար նախորդում են անվերջ քննարկումներ և պնդումներ այն մասին, թե ով ում հետ պետք է նստի բանավեճի համար, և, ի վերջո, դա հաճախ տեղի է ունենում, քանի որ այս գործընթացն ապարդյուն է ավարտվում։ Օրինակ՝ 2024 թվականի աշնանը՝ ընտրություններից առաջ, երկար բանակցություններից հետո, վեց ընդդիմադիր կուսակցություններ վերջապես հրաժարվեցին մասնակցել բանավեճերին։

բ) 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, կարծես նավսը պետք է կոտրվեր, ընդդիմության երկու ներկայացուցիչներ՝ Թինաթին Խիդաշելին և Պապունա Ջանելիձեն, իրենք խնդրեցին բանավեճեր անցկացնել Վրաստանի վարչապետի և խորհրդարանի նախագահի հետ, ովքեր, իրենց հերթին, համաձայնեցին մասնակցել բանավեճերին։ Կար սպասելիք, որ այս մեկ բանավեճին կհաջորդի մեկ այլ բանավեճ, և կսկսվի քաղաքական խմբերի միջև երկխոսություն։

Հանրային շահագրգռվածությունից ելնելով՝ Առաջին ալիքը անմիջապես փոխեց հեռարձակման ժամանակացույցը և բանավեճերը նշանակեց դեկտեմբերի 4-ին, ժամը 10:00-ին։ Սակայն նույն երեկոյան ընդդիմության ներկայացուցիչները հանկարծ փոխեցին իրենց միտքը և հրաժարվեցին մասնակցել բանավեճերին։

2025 թվականի հունվարին ևս մեկ փորձ եղավ բանավեճեր անցկացնելու, այս անգամ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև, որին նույնպես նախորդել էին երկարատև բանակցություններ։ Համաձայնեցվեցին նույնիսկ ամենաաննշան հարցերը, որոնք, որպես կանոն, պետք է որոշեր պրոդյուսերը։ Այս անգամ հեռուստաընկերությունը գնաց ամեն տեսակի զիջումների, և, այնուամենայնիվ, մինչև գրեթե վերջին րոպեն հայտնի չէր՝ բանավեճը կկայանա, թե ոչ։

Բանավեճը տեղի ունեցավ, բայց անընդհատ վիրավորանքների, ընդհատումների և գոռոցների ֆոնին, այնպես որ լսարանը նույնիսկ չէր կարողանում հասկանալ, թե ով ինչ է ասում։ Այս ծրագրի միակ արդյունքն այն էր, որ բոլորը կտրականապես հրաժարվեցին մասնակցել հետագա բանավեճերին։

Սա վատ փորձ է, որը մենք անպայման պետք է հաշվի առնենք և հաղթահարենք։

Իր հերթին, Հանրային հեռարձակողը, ինչպես միշտ, պատրաստ է այս անգամ էլ սկսել բանավեճերը և չի խնայի ոչ մի ջանք, որպեսզի այս գործընթացը բնականոն ընթանա», – նշում է Վասիլ Մաղլափերիձեն։