Իրակլի Կոբախիձե – Մենք հրաժեշտ ենք տալիս Պատրիարքին, որը հիմք դրեց Մայր Եկեղեցու ոսկեդարին։ Պատրիարքին հրաժեշտ տալիս անհնար է չզգալ որբության ուժեղ զգացում

Մենք հրաժեշտ ենք տալիս Պատրիարքին, որը հիմք դրեց մեր Մայր Եկեղեցու վերածննդի ոսկեդարին։ Այսպիսի պահին, Պատրիարքին հրաժեշտ տալիս անհնար է չզգալ մեծ վրացի բանաստեղծի խոսքերը իրենց ողջ ուժգնությամբ. «Բոլորը հեռացել են իրենց նախնիներից», և այս պահին անհնար է չզգալ որբության ուժեղ զգացում,- այս մասին հայտարարել է Վրաստանի վարչապետ Իրակլի Կոբախիձեն Երրորդության տաճարում։

Կառավարության ղեկավարի խոսքով՝ միակ բանը, որը կարող է մեղմացնել այս զգացումը, այն հավատն է, որ Ամենասուրբ Երկնային Հայրը կզորացնի մեր հայրենիքը և Մայր Եկեղեցին Վրաստանի աղոթքներով։

«Ցավակցում եմ ողջ Վրաստանին։ Այսօր մեծ ցավով լի օր է մեզանից յուրաքանչյուրի համար։ Այսօր մեծ դարաշրջանի ավարտն է։ Մենք հրաժեշտ ենք տալիս մեր սիրելի Պատրիարքին, մեր հոգևոր հորը, ով իր ամբողջ կյանքը նվիրեց Հայրենիքին և Մայր Եկեղեցուն ծառայելուն։ Միևնույն ժամանակ, այսօր հատուկ օր է յուրաքանչյուր հավատացյալ վրացու համար։ Այսօր մենք կարող ենք առանձնահատուկ ուժգնությամբ զգալ մեր Պատրիարքի մեծությունը և հպարտությամբ հիշեցնել մեզ, թե որքան մեծ է այն ազգը, որի գրկում կարող էր ծնվել նման գործիչ։ Նորին Սրբության և Երանության գործունեության առաջին տարիները համընկել են վրացական մշակույթի ոսկեդարի հետ։ Այդ դարաշրջանի վրացի գործիչները ստեղծել են նոր ստեղծագործական գանձեր՝ դրանով իսկ հարստացնելով մեր երկրի և ժողովրդի հոգևորությունը։ Նորին Սրբությունն ու Երանությունը նոր երանգ են հաղորդել այս գործին և այն վերածել քրիստոնեական հավատքի ամրապնդման։ Անցած տարիների ընթացքում երկնային Վրաստան են անցել բազմաթիվ գործիչներ, ամբողջ սերունդ, որը ակնառու ներդրում է ունեցել վրացական մշակույթի Ոսկեդարի ստեղծման գործում։ Այսօր մենք հրաժեշտ ենք տալիս Պատրիարքին, ով հիմք է դրել մեր Մայր Եկեղեցու վերածննդի Ոսկեդարին։ Նման ժամանակ, երբ հրաժեշտ ենք տալիս Պատրիարքին, դա…» Անհնար է ողջ ուժգնությամբ չզգալ մեծ վրացի բանաստեղծի խոսքերը. «Բոլորը հեռացել են իրենց նախնիներից», և այս պահին անհնար է չտիրել որբության ուժեղ զգացողությանը։ Միակ բանը, որը կարող է մեղմացնել այս զգացողությունը, այն հավատն է, որ Նորին Սրբությունը մնում է մեզ հետ և կզորացնի մեր հայրենիքն ու մեր Մայր Եկեղեցին Երկնային Վրաստանի աղոթքներով։ Երբ մտածում եմ Պատրիարքի և նրա գործի մասին, հիշում եմ նաև այս խոսքերը մեծ վրացի բանաստեղծի նույն բանաստեղծությունից. «Մեղմ քամին տարածել է դաշտը, և ես հիշում եմ նրա գրկում ծեր հորը, ծեր հորը, մանգաղը ձեռքին, նա քայլում է խաղողի այգում»։ Ծերունի հոր այս կերպարը հավերժ կմնա մեր հիշողության մեջ։ Մենք հաճախ կհիշենք Նորին Սրբություն և Երանաշնորհ Իլիա II-ին, ինչպես ծերունի հայրը հոգ է տանում իր համար ամենաթանկ խաղողի այգու մասին, ինչպես է հոգ տանում Մայր Եկեղեցու, իր հայրենիքի և իր յուրաքանչյուր հոգևոր զավակի մասին։ Շնորհակալություն Նորին Սրբությանը և Երանաշնորհին իր աշխատանքի, իր մեծ ներդրման և անչափելի սիրո համար։ Աստված օրհնի Նորին Սրբություն և Երանաշնորհ Իլիա II-ի հոգին, Աստված օրհնի և պահպանի մեր Մայր Եկեղեցին և մեր հայրենիքը», – ասաց Իրակլի Կոբախիձեն։