Հանրային հեռարձակողի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ Վասիլ Մաղլափերիձեի հայտարարությունը հոգաբարձուների խորհրդի նիստում.

Այսօր Հանրային հեռարձակողը ահաբեկելու միտումնավոր արշավ է ընթանում։ Այս արշավը երկար ժամանակ շարունակվում է և իրականացվում է կազմակերպված խմբերի, տրոլ-բոտերի, վարձու մարդկանց կողմից, և հնչում են նպատակային սպառնալիքներ, այդ թվում՝ ընտանիքների ոչնչացման։ Խոսքի ազատության հովանու ներքո անընդհատ փորձ է արվում Հանրային հեռարձակողը քաղաքականության մեջ ներքաշել։

Եթե որևէ մեկը կարծում է, որ «Պոստիվի» և «Իմեդիի» վրա հարձակումը հարձակում է միայն այս երկու հեռուստաընկերությունների վրա, ապա նա ոչինչ չգիտի։ Ե՞րբ են եղել պատժամիջոցների սպառնալիքներ։ Ո՞վ էր առաջինը, որ սկսեց խոսել պատժամիջոցների մասին։ Ի դեպ, հոգաբարձուների խորհրդի որոշ անդամներ և ուրիշներ նախապես գիտեին, որ ես և Թինաթին Բերձենիշվիլին կընդգրկվենք պատժամիջոցների ցուցակում։ Թող նրանք պահպանեն իրենց պատժամիջոցները։ Սա յուրաքանչյուր մարդու, յուրաքանչյուր լրագրողի վախեցնելու համար է՝ նրանք թույլ չեն տա ձեզ արտասահման գնալ, նրանք ձեզ հետ սա կանեն, նրանք ձեզ հետ այն կանեն։ Ի դեպ, Մեծ Բրիտանիայի կողմից 13-րդ դարում ընդունված Մագնա Կարտան ասում է, որ ոչ ոք չի կարող պատժվել առանց դատավարության, և ամեն ինչ կառուցված է դրա վրա։ Այս հեռուստաընկերությունները մեր մրցակիցներն են, բայց մրցակցությունը չի բացառում կոլեգիալությունն ու համերաշխությունը։ Սա լրագրողական համերաշխություն չէ, սա քաղաքացիական համերաշխություն է, երբ քո երկրին սպառնում են «դու ռուս ես, դու երկրի չպաշտպան ըս» ճիչով մարդիկ, ովքեր բացարձակապես չեն հետաքրքրված իրենց հայրենիքը պաշտպանելով և ովքեր հետաքրքրված են բոլոր արժեքները ոտնահարելով։ Մարդիկ կարող են բառացիորեն մեկնաբանություններ գրել, այդ թվում՝ լրագրողներ, հոգաբարձուների խորհրդի անդամներ, ջարդերի, ֆիզիկական ոչնչացման մասին։ Նրանք մեզ խոստացել են, որ երբ հաղթեն և պայծառ ապագա ստեղծեն, այդ ժամանակ մեզ ամբողջությամբ կոչնչացնեն։ Սրանք առաջին պլանում են, ինչպես բոլշևիկները՝ մաուզերներով և սպիտակ օձիքավոր աշխատողներով, որոնք կանգնած էին հետևում։

Ես կցանկանայի նաև դեսպաններին հարցնել. նրանք ուղղակիորեն սպառնում են ոչնչացմամբ, այդ թվում՝ Հանրային հեռարձակողի լրագրողներին, սպառնում են նրանց կողմից ֆինանսական խրախուսանք ստացած մարդիկ, երբ գրում են Հանրային հեռարձակողի տնօրենի մասին ԵՄ-ի կողմից ֆինանսավորվող Mona.ge կայքում… Քանի՞ նամակ ենք պաշտոնապես ուղղել դեսպաններին, ԵՄ դեսպանին լրագրողների հետապնդումների մասին: Զրոյական ուշադրություն: Ինչո՞ւ: Ի՞նչ է լրատվամիջոցների վրա ճնշումը: Վրացերեն կարդալ-գրել չգիտող, կրթություն չունեցող մարդը կարող է գալ ձեզ մոտ և վիրավորել ձեզ։

Ես ուզում եմ ասել Հանրային հեռարձակողի բոլոր աշխատակիցներին, բոլոր քաղաքացիներին՝ սա այն ուղտն է, որը կծնկի բոլորի առջև։ Սա մրցակցության տեղ չէ, որ հիմա նա իմ մրցակիցն է, որ նա վիրավորել է ինձ և այլն։ Սա ուղղված չէ «Պոստիվի» և «Իմեդիի» դեմ, սա պայքար է Վրաստանի անկախության դեմ։ Նրանք Վրաստանին մեկ ոտքի վրա էին պահում, իսկ հիմա խոսում են ընդհանրապես ծնկի գալու մասին։

Հոգաբարձուների խորհուրդը արժանապատվորեն և ամենադժվարին վիճակում է ղեկավարում հեռուստաընկերությունը։ Երբ խոսքը վերաբերում է վախեցմանը, թող վախեցնեն նրանց, ովքեր վախեցած են։

Որպես հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ, ես անձամբ դիմում եմ դեսպաններին. ինձ թվում է, որ նրանց աջակցությամբ և հրահրմամբ Հանրային հեռարձակողի աշխատակիցների նկատմամբ իրականացվում են հետապնդումներ և սպառնալիքներ։ Նման տրամադրությունը մնում է, և դա ստեղծում է շատ դժվար տրամադրություն։ Սա չի նշանակում, որ Հանրային հեռարձակողը չի պաշտպանվի, կպաշտպանվի օրենքի շրջանակներում, բայց դա շատ դժվար է։ Միաժամանակ, կա շեղում քրիստոնեական քաղաքակրթություն կոչվող արժեքներից, որոնց մաս են կազմում Եվրոպան և Վրաստանը։ Շատ տխուր է, որ կա շեղում այդ արժեքներից։

Ես չեմ խոսելու հոգաբարձուների խորհրդի երեք անդամների հետ, դա իմ իրավունքն է։ Ես նրանց չեմ էլ բարևելու, որովհետև սա արդեն անցել է բոլոր սահմանները։ Թող նրանք ինձնից հարգանք ընդունեն, որ ես սա բացահայտ եմ ասում և նրանց պես «դանոսներ» չեմ գրում։ Իմ ընտանիքը շատ «դանոսներ» է հաղթահարել։

Այդպես էր Ամերիկայում, Աֆրիկայում՝ ինչո՞ւ ես սևամորթ, ինչո՞ւ ես այդպիսին։ Նույն բառն ասում են ինչպես ռոբոտներ։ Նրանք երկու գիրք չեն կարդացել։ Նրանք Դիքենս, Հյուգո չեն կարդացել, նրանց մեջ տարրական հումանիզմ չկա, արժանապատվություն չկա։ Ի՞նչ անենք, հոգաբարձուների խորհրդի նման անդամներ կան, և մենք այս իրավիճակում ենք։ Դուք չեք կարող բոլորի հետ իդեալների մասին խոսել։ Մենք պետք է ամեն ինչ պաշտպանենք մինչև վերջ։ Յուրաքանչյուր աշխատակից պետք է իմանա, որ պետք է լիովին պահպանի այն կանոնակարգերը, որոնք կան օրենքում և որոնց ինքը ստորագրել է։ Նրանք պետք է պաշտպանեն սա սոցիալական ցանցերում, օրենքում, փողոցում, հարաբերություններում։ Հուշումները ո՛չ Հանրային հեռարձակողի հոգաբարձուների խորհրդին կվախեցնեն, ո՛չ էլ երկիրը ծնկի կբերեն։