Քաղաքացիների մի հատված փորձում է սեփական թելադրանք հաստատել Հանրային հեռարձակողի նկատմամբ. Հոգաբարձուների խորհրդի հայտարարությունը

Վրաստանի Հանրային հեռարձակողի հոգաբարձուների խորհրդի անդամները ծայրահեղ անհանգստություն են հայտնում այն ​​փաստի առնչությամբ, որ առանձին առաջնորդներ և ակտիվիստներ դիմում են հանրահավաքի մասնակիցներին, իբր երկրում պայքար է ընթանում Հանրային հեռարձակողի համար և կոչ են անում հավաքվել հունվարի 29-ին և հաղթել Հանրային հեռարձակողին, ինչը, ըստ երևույթին, ռազմավարական հաղթանակ կլինի կրկնակի ընտրությունների համար:

Մենք կարծում ենք, որ նման կոչերը չեն կարող անտեսվել, քանի որ, հաշվի առնելով երկրում տիրող էմոցիոնալ ֆոնը, ոմանք իսկապես կարող են հավատալ, որ Հանրային հեռարձակողի նկատմամբ «հաղթանակը» ռազմավարական հաջողության նախապայման կլինի, մինչդեռ նման կոչը կարող է հանգեցնել անկանխատեսելի գործողությունների և ծանր հետևանքների։

Ասենք նաև, որ մեր երկրում հանրային հեռարձակողի համար կռիվ չի գնում, այլ քաղաքացիների մի մասը բողոքում է ընտրությունների արդյունքների դեմ և պահանջում նոր ընտրություններ, ինչի համար էլ հանրահավաքներ է անում։ Հանրային հեռարձակողը այս մասին լայնորեն և համակողմանիորեն անդրադառնում է` փորձելով հեռուստադիտողին անաչառ կերպով տեղեկացնել իրադարձությունների մասին:

Քաղաքացիների մի մասը (որոնց մեջ հատկապես ակտիվ են առանձին քաղաքական կուսակցությունների հետ կապված մասնավոր հեռուստաընկերությունների աշխատակիցները) օգտվում են այս իրավիճակից և փորձում են իրենց թելադրանքը հաստատել հանրային հեռարձակողի նկատմամբ։ Նրանք ավելի ու ավելի են պնդում այն ​​գաղափարը, որ նոր ընտրություններ նշանակելու համար պետք է լիարժեք վերահսկողություն ձեռք բերել Հանրային հեռարձակողի վրա, և այդ նպատակով Հանրայինի աշխատակիցների նկատմամբ բուլինգի ու սպառնալիքների դաժան արշավ է իրականացվում։

Լրատվամիջոցների վրա ամեն օր ճնշում է գործադրվում ողջ հասարակության աչքի առաջ, անտեսվում են ժողովրդավարության տարրական չափանիշները, կարծես մոռացվել է, որ Հանրային հեռարձակողի անկախությունն ապահովված է Սահմանադրությամբ և օրենքով, և այդ միջամտությունը իր խմբագրական քաղաքականությամբ անընդունելի է, ինչպես անընդունելի է, որ ինչ-որ մեկը հաղորդավարին թելադրի, թե ում հրավիրի հյուր։ Բացի հենց հեռուստատեսության անձնակազմից, տեղի է ունենում հալածանք և հետապնդում հյուրերի նկատմամբ, ովքեր համարձակվում են արտահայտել այս խմբից տարբերվող կարծիքներ:

Հաճախակի են դարձել «Հանրային հեռարձակողի» նկատմամբ հաղթանակ տանելու և ղեկավարության փոփոխության կոչերը, ինչը զգալիորեն գերազանցում է խոսքի ազատության շրջանակը և ստանում կոշտ ճնշում լրատվամիջոցների վրա։

Օրենքը սահմանում է, որ Հանրային հեռարձակողի հոգաբարձուների խորհուրդն ընտրում է խորհրդարանը, իսկ հոգաբարձուների խորհուրդը՝ տնօրենին։ Ուստի ցանկացած կոչ՝ ուղղված կառավարման համակարգում փոփոխություններ կատարելու և նոր տնօրեն նշանակելուն, բացարձակապես հակասում է օրենքին և, միաժամանակ, ուղղակի հղում է պարունակում բռնության կիրառմանը։

Կարծում ենք՝ հանրությանը պետք է հետաքրքրի, թե ինչպես և ի՞նչ մեթոդով է այս խումբը մտադիր հաղթել Հանրային հեռարձակողին, կամ, կոպիտ ասած, տիրանալ։ Ինչպե՞ս են նրանք մտադիր հեռացնել ներկայիս հոգաբարձուների խորհրդին և ղեկավարությանը հեռուստաընկերությունից և նշանակել իրենց նախընտրած տնօրենին։

Այս հարցերի պատասխանը միայն մեկ է՝ հարկադրանք։ Այսինքն՝ խորհուրդը և ղեկավարությունը ստիպված են լինելու հեռանալ հեռուստաընկերությունից, և դրա հետ մեկտեղ հանրային հեռարձակողն ամբողջությամբ դուրս կգա իրավական դաշտից։ Կամ գուցե մեկ ուրիշն այլ պատասխաններ ունի այս հարցերին:

Ցավոք, ոչ քաղաքական կուսակցությունները, ոչ շահագրգիռ խմբերը, ոչ միջազգային կազմակերպությունները ուշադրություն չեն դարձնում այս գործընթացին, որն էլ ավելի է խթանում Հանրային հեռարձակողի դեմ շարունակվող ագրեսիվ արշավը։

Հանրային հեռարձակման գաղափարը ողջ հասարակության շահերն արտահայտելն է։ Ի տարբերություն մասնավոր հեռուստաընկերությունների, այն իրավունք չունի լինել մեկ պաշտոնի կամ որևէ քաղաքական խմբի խոսնակ։

Օրենքը պարտավորեցնում է նրան հանդիսատեսին ծանոթացնել հասարակության մեջ առկա աշխարհայացքների բազմազանությանը, վերաբերմունքներին և կարծիքներին, որոնք կարող են արմատապես տարբերվել միմյանցից։

Հոգաբարձուների խորհրդի անդամների համար պարզ է, որ հասարակության խորը բևեռացման պայմաններում, երբ մարդիկ կտրականապես չեն ցանկանում այլ կարծիք լսել, հաճախ Հանրային հեռարձակողի անաչառությունն է դառնում նրանից դժգոհելու հիմքը, որը երբեմն վերաճում է բացահայտ ագրեսիայի, բայց չպետք է մոռանալ, որ հանրային հեռուստատեսության էությունն ու առաքելությունը հենց դա է տարիներ առաջ պայմանավորվել հասարակությունը, և այս պայմանագիրը ստորագրվել է օրենսդրական մակարդակով։ Հանրային հեռարձակողի աշխատակիցները կատարում են սույն օրենքով սահմանված պայմանավորվածությունը, և յուրաքանչյուր քաղաքական խումբ և քաղաքացի պետք է ըմբռնումով վերաբերվի դրան։ Հանրային հեռարձակողը ներկայացնում է հանրային սեփականություն և բարիք, որի պաշտպանությանը չի կարելի հասնել բացառապես հեռուստատեսության աշխատակիցների նյարդերն ու հոգեկանը վնասելու հաշվին։

Քաղաքի կենտրոնում, ողջ հանրության աչքի առաջ, լրատվամիջոցներին ծեծի են ենթարկում ու քարկոծում, միայն թե այնտեղից այլակարծիք չհնչի։ Ամբողջ պատասխանատվությամբ հայտարարում ենք, որ և՛ հոգաբարձուների խորհուրդը, և՛ ղեկավարությունը լիարժեքորեն կատարելու են մեր օրինական պարտավորությունները, սակայն խորապես մտահոգված ենք, որ հեռուստատեսության աշխատակիցները, ովքեր բարեխիղճ և անձնուրաց են աշխատում, գտնվում են մշտական ​​սթրեսի մեջ։

Վրաստանի Հանրային հեռարձակողին թշնամի համարելը, նրա դեմ կռվելը և առավել եւս նրա նկատմամբ «հաղթանակ» տանելու փորձը մեզ թվում է մեծ և անուղղելի սխալ, քանի որ նման կեղծ հաղթանակը հավասարազոր է լինելու. ամբողջ հասարակության պարտությունը: Հանրային հեռարձակողը պատկանում է յուրաքանչյուր քաղաքացու. Ինչը նշանակում է, որ այն չի կարող հարմարվել հասարակության միայն մի հատվածի ճաշակին կամ աշխարհայացքին։

Մենք խստորեն կոչ ենք անում բոլոր կողմերին՝ հանրային հեռարձակողի հետ կռվելու փոխարեն, շարունակել հաստատել իրենց աշխարհայացքը հանրային տարածքում և համոզել մնացած հասարակությանն իրենց գաղափարների ճշմարտացիության մեջ՝ միաժամանակ հանրային հեռարձակողին թողնելով այս գործընթացը բերելու իրավունք և հնարավորություն։

Հայտարարությունը ստորագրել են՝ Թամիլա Դոլիձեն, Գիորգի Յակոբաշվիլին, Գիորգի Կոխրեիձեն, Վասիլ Մաղլափերիձեն, Գրիգոլ Մուրղուլիան, Բոնդո Մձինարաշվիլին, Իզաբելլա Օսիպովան, Սոսո Ստուրուան։