ԵՄ-ի փոխադարձ օգնության կետը չի հակասում ՆԱՏՕ-ի կետին, ասել է ԵՄ արտաքին գործողությունների ծառայության ղեկավար Կայա Կալասը։

ԵՄ պայմանագրերի 42.7 հոդվածը թույլ է տալիս «զինված ագրեսիայի» տակ գտնվող անդամ պետությանը օգնություն խնդրել այլ անդամ պետություններից, որը կարող է ունենալ տարբեր ձևեր, ինչպիսիք են ռազմական, տնտեսական, դիվանագիտական ​​և բժշկական օգնությունը։ ՆԱՏՕ-ի 5-րդ հոդվածը ձևակերպված է այլ կերպ։ Այն նշում է, որ մեկ դաշնակցի դեմ զինված հարձակումը «պետք է համարվի հարձակում բոլոր դաշնակիցների դեմ» և հստակորեն նշում է ռազմական ուժը որպես հնարավոր արձագանք՝ «Հյուսիսատլանտյան տարածքի անվտանգությունը վերականգնելու և պահպանելու համար»։

«Ես չէի դեմ լինի այս երկու (հոդվածներին), քանի որ դրանք միշտ համակեցության մեջ են եղել։ ՆԱՏՕ-ում կա շատ ուժեղ եվրոպական հենասյուն, որը գոյություն ունի և իրականում այժմ ավելի ուժեղ է, քանի որ մենք բոլորս ավելի շատ ենք ներդրումներ կատարում մեր պաշտպանության մեջ… Այս աշխարհաքաղաքական աշխարհում մենք պետք է լինենք հավաստի, և դրա համար մենք պետք է լինենք միասնական և կարողանանք որոշումներ կայացնել», – ասել է Կալասը։