…
მე მაქვს უფლება
კარი მივუხურო ზამთარს,
მაგრამ ამ უფლებით ჯერ არ ვსარგებლობ.

…
თოვლმა მიწა მოიშიშვლა,
დარცხვენილი ზამთარი სოფელს ტოვებს.

…
ზამთარი ფიფქებს ახამხამებს,
შენ კი ქუჩაში
უწარსულო თვალივით ჩანხარ.

…

ამასობაში წავედი შენგან,
როგორც ზამთარი,
მალე თვალებში სხვა გაზაფხული ჩაგიდგება.

…
სიზმარი იყო ის სიცივე,
შენ რომ ყვებოდი,
ზამთრად აგვიხდა. ჩვენ ერთმანეთი ვერ ავიხდინეთ.

…
რაღაც დატოვა ამ ზამთარმა,
რაღაც უთქმელი,
ვერცერთ ფიფქში ვერ ამოვიკითხე..

…
ღამეა, ლამპიონის ქვეშ ვდგავართ,
გვეწაფება იანვრის სუსხი,
პირიდან უსიტყვო ზამთარი ამოგვდის.

…
სხვადასხვა ქალაქში გაღვიძებულებს
ამ ზამთრის პირველი თოვლიც გვაერთიანებს,
გარდა ვეებერთელა სიყვარულისა…

…
მითხრეს – ზამთარს უერთგულაო,
როცა ქუჩაში გაყინული კაცი იპოვეს.

…
გუბეს ამტვრევენ პატარები,
ერთი შეხედვით საიმედოდ დაკეტილ გუბეს,
ზამთრის ფანჯრები ილეწებიან.

…
როცა მამაჩემს ხელები უკოჟრდება
ზამთარი მოდის.

…
ზუგზე სიმინდით სავსე ტომარა
გზა წისკვილისკენ.
– ზამთარი გაგვაქვს.

…
გარეთ ზამთარი,
შიგნით შიშვლები.

…
ამ ზამთარს
ჩვენი უეცარი შეხვედრა დამამახსოვრდა,
გაზაფხულივით იყო.

…

სასაფლაოზე მარმარილოს ქვა

უფრო მძიმეა,

როცა ზამთარი სითეთრეს აჩენს.

…

ბუხარში ცეხლი,

აკაცია დაჭრილი შეშად.

– შარშან ზამთარი ტოტებიდან ეღვენთებოდა.