უახ­ლო­ეს წარ­სულ­ში კი­დევ ერთხელ გა­ის­მა ჩვე­ნი ქვეყ­ნის სა­ხე­ლი ამე­რი­კულ ბლო­კბას­ტერ­ში. კრი­მი­ნა­ლურ დე­ტექ­ტივ­ში “ჯეკ რი­ჩე­რი”, სა­დაც ტი­ტუ­ლო­ვან გმირს ტომ კრუ­ზი გა­ნა­სა­ხი­ე­რებს, ერთ-ერთი პერ­სო­ნა­ჟი (როზ­მუნდ პა­ი­კის შეს­რუ­ლე­ბით) ყვე­ბა ის­ტო­რი­ას კომ­პა­ნი­ა­ზე, რომ­ლის ძა­ლა­უფ­ლე­ბაც სიმ­სივ­ნუ­რი მე­ტას­ტა­ზე­ბი­ვით ვრცელ­დე­ბა. ის ყვე­ბა, რომ ეს კო­რუმ­პი­რე­ბუ­ლი კომ­პა­ნია მუ­შა­ობს სა­ქარ­თვე­ლო­ში, რო­მე­ლიც რუ­სე­თის მე­ზობ­ლად მდე­ბა­რე­ობს. “ერთ ჯერ­ზე ერთ ქა­ლაქ­ში ისი­ნი ყი­დუ­ლო­ბენ ად­გი­ლობ­რივ ინფრას­ტრუქ­ტუ­რულ ერ­თე­უ­ლებს, აშე­ნე­ბენ ხი­დებს, რომ­ლე­ბიც არა­ვის ჭირ­დე­ბა, აგე­ბენ გზებს, რომ­ლებ­საც არა­ვინ იყე­ნებს. ეს სიმ­სივ­ნე­სა­ვი­თაა: და­ში­ნე­ბა, კო­რუფ­ცია, მკვლე­ლო­ბა” – ამ­ბობს პა­ი­კის გმი­რი.

რე­ა­ლუ­რად ის არც იტყუ­ე­ბა და ეს ყვე­ლა­ზე ზუს­ტი აღ­წე­რაა იმ პე­რი­ო­დის სა­ქარ­თვე­ლო­ში არ­სე­ბუ­ლი სოც-პო­ლი­ტი­კის. აქე­დან გა­მომ­დი­ნა­რე, უკვე სტე­რე­ო­ტი­პე­ბის ად­გილს რე­ა­ლო­ბა იკა­ვებს. თუ 80-ია­ნებ­ში სა­ქარ­თვე­ლოს შე­სა­ხებ მსოფ­ლი­ოს არა­ნა­ი­რი ინ­ფორ­მა­ცია არ გა­აჩ­ნდა და შე­სა­ბა­მი­სად პო­პ­კულ­ტუ­რა­ში ჩვე­ნი გა­მო­ჩე­ნა კა­რი­კა­ტუ­რუ­ლი და და­მა­ხინ­ჯე­ბუ­ლი იყო, დღე­ი­სათ­ვის, რო­დე­საც ინ­ფორ­მა­ცი­ის ნაკ­ლე­ბო­ბა აღარ არ­სე­ბობს, გა­ცი­ლე­ბით უფრო მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ის, თუ რო­გორ წარ­მოვ­ჩნდე­ბით გლო­ბა­ლურ ას­პა­რეზ­ზე, ამ შემ­თხვე­ვა­ში კი­ნე­მა­ტოგ­რაფ­ში.

იმა­ზე სა­უ­ბა­რი, რომ კონ­კრე­ტუ­ლი ფილ­მი თუ რე­ჟი­სო­რი ცუდ სამ­სა­ხურს წევს, რო­დე­საც ასე მარ­გი­ნა­ლუ­რად მო­იხ­სე­ნი­ებს ჩვენს სა­ხელ­მწი­ფოს, ყო­ველ­გვარ ლო­გი­კას და საღ აზ­რსაა მოკ­ლე­ბუ­ლი. ჩვენ იმა­ზე არ უნდა ვი­ღელ­ვოთ, რომ მო­მა­ვალ­შიც არ გა­მოჩ­ნდეს “ჯეკ რი­ჩე­რის” მსგავ­სი ფილ­მე­ბი, სა­დაც ასე მწა­რედ მოგ­ვახ­ლი­ან მთელ სი­მარ­თლეს. აქ­ცენ­ტი იმა­ზე უნდა გა­კეთ­დეს, რომ აღა­რა­ვის ჰქონ­დეს სა­ქარ­თვე­ლოს ცუდ კონ­ტექ­სტში მოხ­სე­ნი­ე­ბის სურ­ვი­ლი. ჩვენ თა­ვად უნდა გა­ვა­ნად­გუ­როთ ის სტე­რე­ო­ტი­პე­ბი, რომ­ლი­თაც გვიც­ნო­ბენ.